Bilinçaltıma kızdım da yazdım!

Mutsuzum...
Evet, başka zamanlarda da mutsuz oldum. Ancak bu aralar daha bir değişik sanki hislerim. Bana neler oluyor, bilmiyorum. Bilinçaltımda kopan fırtınalar ruhumu yoruyor. Enerjimi de tüketiyor. Bilinçaltımın bana bunu yapmaya ne hakkı var?

Özlüyorum...
Daha önceleri de özlediklerim oldu ama sanki bu gece daha bir özlüyorum. Üstelik de neyi, kimi özlediğimi bile bilmeden! Reva mı bana bu? Bilinçaltım bana oyun ediyor.

Ağlıyorum...
Elbette daha önceleri de ağladığım oldu. Ama hep bilirdim neden ağladığımı. Peki ya şimdi? Kime ve de niçin ağlıyorum? Bilmeden saçma sapan akıyor gözyaşlarım.

Bazen düşünüyorum. Hani insan hep güçlü durmak zorunda kalıyor ya, ne kadar da komik! Ben de hep güçlü kız oldum bu güne kadar!

Ama bazen... Diyorum ki, bırak herkes bilsin ağladığını! Ağlamak kaybetmek demek değildir ki! Herkes ağlar. Ağladığını söyle işte, korkma güçsüz demezler sana...

Bu gün bilinçaltımda ne varsa hepsi karşımda! Bu gece tüm biriktirdiğim gözyaşlarım akıyor! Bu gece artık kaybetme vaktidir, gücü...

Bu gece bilinçaltım kazandı, ağlıyorum, evet! Daha önce ağlamadığım ne varsa hepsine ağlıyorum!!!

Yaşlılık psikolojisi böyle işte Şaka bir yana çoğu insanda bu durum vardır içine attıkları birgün hepsi birden karşısına çıkar

Ne desem bilemedim ki... Eğer zor şartlar altında yaşıyorsanız. Eğitim hayatınız sıkıntılıysa, sağlık problemleri ailen biri haline geldiyse ya da gelecek kaygısı çekiyorsanız yapmak durumunda olduğunuz şey zaten içinize atmaktır. Ve iddia ediyorum ki halkımızın yarısından fazlasının bilinçaltında, ortaya çıkmasa daha iyi olur dedirten şeyler var.
Her insan ağıt'a kulak verir. Çünkü kendisi de bir acı taşımaktadır. ve canı sıkan şey her neyse, bilinçaltında saklanır.
Lanet olsun sana bilinçaltı