“Yok” olduğun kadar “var”ım ben!

Sen istedin diye yalandır –yalan olmuştur- göz alabildiğine uzanan doğrular..
Eğrilereğrilenler ve eğilenler doğrudursen istedin diye...
Tamampeki: “Aşk yalandır!” demek kolay;dedim gitti!
Aşka yalan demekkuyruklu bir yalandır...

Senin için –ki senbizzat yalansın- yıkılan her şeyyakılan her şeyardından bakılan herkes yalandırsayende... Ağlamayasın diye ağlatılanlargitmeyesin diye terk edilenlergülmen için gülüp geçilen her şeyyalandır...

İnandığına inanmak için inanmamak; bir asır gibi uzun günlerceinanmanı beklemekyalandır... Her gün ayrı ayrı yalandır!

“Kalem küstü...” demiştim...
Aslında bana değilsana küstüğünü söylememiştim..
Şimdi zamanıdır; söylemenin ve kurtulmanın...
Seni sevdimkalem küstü...
Ondan çok sevdim diye seni..
Onunla adını yazdım diye...
Onusenin yoluna adadım diye küstü...

Sen bu küskünlüğü anlayamazsın!

- Sana değer miydi?

- Hayır!

-Çünkü Sen...

-“Yoksun” ki...


“Yok” olana “var”lığı fedâ etmeknice bir zavallılık?
Oysa yeterdi gücümgücünü zavallı etmeye “yokluk”ların..


Anlamadın değil mi???

Bu yüzden işte: "Sen sensinben de ben..."

“Yok” olduğun kadar “var”ım ben!..

Senin için –ki senbizzat yalansın- yıkılan her şeyyakılan her şeyardından bakılan herkes yalandırsayende... Ağlamayasın diye ağlatılanlargitmeyesin diye terk edilenlergülmen için gülüp geçilen her şeyyalandır...

Genişletmek için tıkla ...

düşündürüyor